พระโพธิญาณเถร สุภทฺโท พระโพธิญาณเถร หลวงปู่ชา สุภทฺโท หลวงปู่ชา สุภทฺโท

พระกรรมฐาน หลักคำสอน หลวงปู่ชา สุภทฺโท

Home / หลักธรรม / พระกรรมฐาน หลักคำสอน หลวงปู่ชา สุภทฺโท

พระกรรมฐาน หลักคำสอน

หลวงปู่ชา สุภทฺโท

“โดยมากพระกรรมฐาน หรือพระธุดงค์ที่อยู่ในป่าส่วนมากไม่ได้ศึกษาธรรมะตามตัวหนังสือ ไม่ได้เรียนตามบทเรียนในตำรา ท่านเรียนธรรมะจากอาการที่เกิดขึ้นในจิต หาความจริงจากธรรมชาติ”

การปลีกวิเวกตามป่าเขาลำเนาไพร ถ้ำ หรือป่าช้า เป็นโอกาสที่พระกรรมฐานจะได้ฝึกฝนตนเอง ขัดเกลากิเลส และฝึกจิตให้สงบระงับ โดยการใช้ธรรมชาติเป็นอุปการณ์การศึกษา เพื่อพิจารณากายกับจิตตัวเองตามธรรมชาติ

หลวงพ่อได้เริ่มจาริกธุดงค์เพื่อปลีกวิเวก เมื่อต้นปี พ.ศ. ๒๔๘๙ โดยพักแรมภาวนาตามป่าบ้าง หรืออาศัยวัดบ้าง บางทีภาวนาตามป่าช้า หรือวัดร้าง อีกทั้งยังได้มีโอกาสเข้าศึกษาระเบียบ ข้อปฏิบัติและพระธรรมวินัย กับครูบาอาจารย์ตามสำนักต่างๆ ที่ท่านไปพำนักอาศัย และได้อุบายในการภาวนาด้วย เมื่อใดที่หลวงพ่อเดินธุดงค์รอนแรมพักภาวนาตามป่าเขาหรือสถานที่วิเวกต่างๆ ท่านมีข้อปฏิบัติที่เคร่งครัดไม่ย่อหย่อน เพื่อเร่งความเพียรเป็นต้นว่า เดินจงกรมหรือนั่งสมาธิ สลับกันไปตลอดคืน หรือเดินจงกรมอย่างเดียว นั่งสมาธิอย่างเดียวตลอดคืน

“จะฝึกให้ผู้บวช เป็นคนมักน้อย กินน้อย พูดน้อย นอนน้อย ให้ยินดีในของที่มีอยู่ ยินดีตามีตามได้ เพื่อไม่ต้องวุ่นวายในการแสวงหาและเก็บรักษา เมื่อถึงฤดูแล้ง ก็ให้โอกาสไปธุดงค์ การไปธุดงค์นี้จะแยกกันไปแห่งละหนึ่งหรือสองรูป ไปตามป่า ภูเขาหรือป่าช้า มีบาตร จีวร และสิ่งของที่จำเป็นจริงๆ ติดตัวไปเท่านั้น”

-หลวงปู่ชา สุภทฺโท

ขอบคุณข้อมูล : วัดหนองป่าพง