ทดแทนพระคุณ หลักคำสอน
หลวงปู่ชา สุภทฺโท

“อาตมาเป็นพระที่เฉยๆ ต่อทุกคน ชีทุกคนเข้ามาบวชอาตมาก็เฉยๆ อยู่ ถามได้ทุกคน ไม่ถามทุกคนสนิทไว้ในใจ เรียกว่ารักกันด้วยธรรม ไม่ได้รักกันดั่งโลกที่ต้องประจบประแจงกัน มีอะไรผิดพลาดก็พูดไปตามส่วนของมันอย่างนี้ บางคนอาตมาไม่เคยได้ถามเลยพวกชีนี่ อย่าว่าแต่พวกชีเลย พระเณรบางรูปก็ไม่เคยถามก็ยังมี เพราะว่ามันมากคน คนเดียวดูคนหมู่มากมันลำบากอยู่ ฉะนั้นทุกคนจงปฏิบัติตนเองรักษาตัวเองให้มันมากที่สุดนั้นแหละดีมาก”
หลวงพ่อชาได้แสดงกตเวทิตาธรรมต่อบุพการีของท่านโดยในสมัยที่ท่านอุปสมบทใหม่ๆ กำลังขะมักเขม้นเรียนนักธรรม โยมบิดาได้ป่วยหนัก แต่หลวงพ่อก็ตัดสินใจทิ้งอนาคตการศึกษาปริยัติธรรมของท่านไว้เบื้องหลังเพื่อกลับบ้านไปดูแลรักษาพยาบาลโยมบิดาผู้มีความภูมิใจอย่างยิ่งที่ลูกชายได้เดินเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์ และปรารถนาที่จะเห็นพระลูกชายเจริญในพระธรรมวินัยครั้นเมื่อโยมบิดาสิ้นลมหายใจ หลวงพ่อได้ให้คำมั่นสัญญาต่อหน้าผู้บังเกิดกล้าว่า “ไม่สึกหรอก จะสึกไปทำไม”
ท่านยังเป็นเหตุให้โยมมารดาได้เข้าสู่กระแสพระธรรม คือ หลังจากที่หลวงพ่อได้ตั้งหลักแหล่งที่วัดหนองป่าพงได้ประมาณเดือนเศษ ท่านก็อนุเคราะห์โยมมารดาและเพื่อนอีก ๓ คน ให้ได้บวชเป็นแม่ชีชุดแรกของวัดหนองป่าพงและโยมมารดาท่านยังสิ้นชีวิตในเพศนักบวชอีกด้วยสมดังที่ท่านได้ตั้งปณิธานไว้ว่า
“แต่ที่มาถึงวัดป่าพงนี้ก้มีญาติโยมแม่นิมนต์มา ก็ได้มานี่มาอาศัย เพราะเราก็..ท่านเป็นผู้อุปการะมาแต่เกิดมาก็ยังไม่มีอะไรจะตอบแทนบุญคุณของท่านเลยวกมาอยู่ที่วัดหนองป่าพงนี้”
-หลวงปู่ชา สุภทฺโท
ขอบคุณข้อมูล : วัดหนองป่าพง








