สังฆทาน (ภาษาบาลี: สงฺฆทาน) เป็นศัพท์ในพระสูตร ซึ่งเป็นชื่อเรียกการถวายทานแก่พระสงฆ์อย่างหนึ่งที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่ามีอานิสงส์มาก ทักขิณาวิภังคสูตร ว่าการถวายสังฆทานแก่คณะพระสงฆ์ มีอานิสงส์มากกว่าการถวายทานเฉพาะเจาะจงแก่พระพุทธเจ้า แม้ยังทรงพระชนม์อยู่
คำถวายสังฆทาน (ถวายเพื่อความสุขความเจริญ)



คำถวายสังฆทาน
“อิมานิ มะยัง ภันเต ภัตตานิ สะปะริวารานิ ภิกขุสังฆัสสะ โอโณชะยามะ สาธุโน ภันเต
ภิกขุ สังโฆ อิมานิ ภัตตานิ สะปะริวารนิ ปะฏิคคัณหาตุ อัมหากัง ทีฆะรัตตัง หิตายะ สุขายะ”
ข้าแต่พระสงฆ์ผู้เจริญ ข้าพเจ้าทั้งหลายขอน้อมถวายซึ่งภัตตาหาร กับของที่เป็นบริวาร
ทั้งหลายเหล่านี้แด่พระภิกษุสงฆ์ ขอพระภิกษุสงฆ์จงรับซึ่งภัตตาหารกับของที่เป็นบริวารทั้งหลาย
เหล่านี้ของข้าพเจ้าทั้งหลาย เพื่อประโยชน์ เพื่อความสุขแก่ข้าพเจ้าทั้งหลายสิ้นกาลนานเทอญ
(คำบาลีว่า “สังฆทานานิ” ศัพท์เดิมก่อนแจกวิภัตติคือ “สงฺฆทาน” นั้น ไม่ได้แปลว่า “สิ่งของที่ถวายแก่สงฆ์” แต่แปลว่า “การถวายแก่สงฆ์” พูดชัดๆ ว่า “สังฆทาน” เป็นคำเรียกวิธีถวาย ไม่ใช่เรียกสิ่งของที่ถวาย)
– ขอขอบคุณแหล่งที่มาจาก : http://www.madchima.org/forum/index.php?topic=15454.0%3Bwap2&fbclid=IwAR1LLAhbUg2h64gPH1Tzoh1rBXPBSXs993guG-0ebIVGkPKMaEEPcqWm3ag –
