พระโพธิญาณเถร สุภทฺโท พระโพธิญาณเถร หลวงปู่ชา สุภทฺโท หลวงปู่ชา สุภทฺโท

ปัจฉิมโอวาทหลักคำสอน ของ พระโพธิญาณเถร หลวงปู่ชา สุภทฺโท

Home / หลักธรรม / ปัจฉิมโอวาทหลักคำสอน ของ พระโพธิญาณเถร หลวงปู่ชา สุภทฺโท

ปัจฉิมโอวาทหลักคำสอนของ

พระโพธิญาณเถร หลวงปู่ชา สุภทฺโท

หลังจากที่หลวงปู่ชาได้ไปจาริกเผยแผ่พระพุทธศาสนาที่ประเทศอังกฤษครั้งแรกนั้น ท่านเริ่มมีอาการอาพาธหลายอย่างในช่วงปี พ.ศ. ๒๕๒๓ สุขภาพของหลวงปู่ได้ทรุดโทรมลงเรื่อยๆ ในปี พ.ศ. ๒๕๒๔ คณะศิษย์จึงกราบอาราธนาไปจำพรรษาที่วัดถ้ำแสงเพชรซึ้งอยู่บนภูเขาเพื่อรับอากาศบริสุทธิ์ ท่านได้ปรารภว่า “ญาติโยมสานุศิษย์ทั้งหลายไปเยี่ยม ก็ไม่ได้สนองศรัทธาอย่างเต็มที่เพราะว่าเสียงมันจะหมดแล้ว ลมมันก็จะหมดแล้ว นับว่าเป็นบุญที่เป็นตัวเป็นตนมานั่งให้ญาติโยมเห็นอยู่ นี่นับว่าดีแล้ว ต่อไปก็จะไม่ได้เห็น ลมมันก็จะหมด เสียงมันก็จะหมด มันเป็นไปตามเหตุตามปัจจัยของสังขาร ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าท่านสอนไว้ ขัยยะ วัยยัง คือความหมดสิ้นไปเสื่อมไปของสังขาร”

“เสื่อมไปอย่างไร เหมือนก้อนน้ำแข็ง มันจะเสื่อมทีละน้อยทีละน้อย ไม่กี่นาทีไม่กี่ชั่วโมง ละลายเป็นน้ำไป พอเกิดมาเราเก็บเอาความเจ็บ ความแก่ ความตาย มาพร้อมกัน”

หลวงปู่อาพาธหนัก จนเป็นอัมพาตนานถึง ๙ ปี ตลอดเวลาอันยาวนานนี้ หลวงพ่อได้ใช้สังขารที่เสื่อมโทรมนั้น แสดงธรรมแก่สานุศิษย์และสาธุชนที่ไปนมัสการอยู่ตลอดเวลา จนลูกศิษย์ทั้งหลายต่างรู้สึกว่า นี่เป็นปัจฉิมโอวาทที่เงียบเชียบและยาวนานของหลวงปู่ เป็นโอวาทที่ลึกซึ้งที่สุด และรับได้ยากที่สุด เท่าที่ท่านเคยแสดงแก่ลูกศิษย์

 

“เออ เขารู้ว่าเราแก่แล้วใกล้จะตายแล้ว เขาจึงเอาไม้เท้ามาถวาย”

 

หลวงปู่ชา พระโพธิญาณเถร สุภทฺโท

ขอบคุณข้อมูลจาก : วัดหนองป่าพง