คาถาเรียกความจำ

มุนินทะ วะทะนัมโพชะ คัพภะสัมภวะ สุนทรี ปาณีนัง สะระณัง วาณี มัยหัง ปีณะยะตัง มะนัง
(ท่องคำแปลด้วย “นางฟ้า คือ พระไตปิฆก อันเกิดจากดอกอุบล คือ พระโอษฐ์ของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นที่พึ่งพำนักของสรรพสัตว์ทั้งหลาย ขอจงยังใจของข้าพเจ้าให้เอิบอิ่มปรีดาปราโมทย์ รู้แจ่มแจ้งแทงตลอดจำได้ (ปฏิบัติตามได้) ซึ่งพระไตรปิฆกทั้งโลกียะ และโลกุตตระนั้นเทอญ”)
ต้นฉบับจาก พระครูภาวนาวิสุทธิ์ เจ้าอาวาสวัดอัมพวัน อ.พรหมบุรี จ.สิงห์บุรี
ขอบคุณแหล่งที่มา : www.horolive.com